Terug in Nederland

Gepost door koen

Na vier fantastische weken zijn we weer veilig en wel terug in Nederland.

Alle sponsoren, vrienden, familie en geliefden heel erg bedankt voor alle interesse, hulp en steunbetuigingen!

De eindstand van de kilometers is 273.984 km geworden. Dus totaal hebben we met onze trouwe Jeep 9839 km gereden. Niet slecht toch?

Met 2992 km zorgeloze kilometers voordat we voor de eerste keer met pech aan de kant van de weg hebben gestaan is de prijsvraag gewonnen door Marisa en Antoon. Zodra het BBQ weer is in Nederland zullen we klaar staan met gemarineerde kipfilet, sate’tjes en andere lekkernijen.

Hier de routes van de laatste paar dagen:
Route dag 22
Route dag 23
Route dag 24
Route dag 25

Finish!

Gepost door koen

We hebben de finish gehaald! Al hoewel niet iedereen het verwachtte, en sommigen al verwachtte dat we voor Amsterdam al onze eerste panne zouden hebben stonden we vanmiddag onze de officiele Amsterdam Dakar Challenge finish banner.

Routes :
Route dag 19
Route dag 20

Update 3

Gepost door koen

16-11
Vandaag een klapband gehad. Gelukig was het de band achter, dus zonder al te veel problemen hebben we de auto aan de kant van de weg gezet, en andere band gemonteerd. Helaas was het wel ca 38 graden, dus wel een tikje warm.

17-11
Vandaag op weg naar de grens van Mauretanie. We zijn benieuwd hoe lang dat
gaat duren. De reis gaat goed en we zijn al snel bij de grensovergang van
Marokko. Na 3 douane hokjes met allerlei stempels en veel geduld en
vriendelijk lachen mogen we dan toch de grens over. Nu hadden we verwacht in
een stukje niemandsland te komen maar het ’stukje was enkele kilometers lang
met autowrakken, veel vage figuren en erg slecht terrein. Bij de grens van
Mauretanie staan we weer in de rij voor de volgende douane. Onze stapel ligt
bijna vooraan maar wat blijkt: Iederen die samen met het paspoort geld
afgeeft gaat voor. Aangezien wij dat niet doen zijn we pas aan de beurt als
de beambte er zin in heeft. Ook hier blijven lachen anders mag je weer
achteraan aan sluiten. Na een beperkte controle van de auto en een paar
pennen mogen we eindelijk Mauretanie in. Hier pikken we een potentiele gids
Amar op die meerijdt naar camping Abba in Nouadhibou. Uiteindelijk viel de
grensovergang nog niet eens tegen. Na een tijdje overleg met 6 teams wordt
besloten dat we met 3 teams de woestijn in gaan en kunnen de
onderhandelingen met Amar beginnen. Al snel worden we het eens over de prijs
en na de boodschappen en avondeten lekker de tent in.

18-11
Vandaag is het echte zandhappn begonnen. Vanaf Nouadhibou rijden we de woestijn in op weg naar Ben Amera. De Feroza van team 1101 heeft nog wat problemen met de aandrijving, en moet het met 2WD doen. Gelukkig doet de gids het wel ‘even’ voor. Met hem achter het stuur zit de gang er aardig in, en uiteindelijk komen we nog net voor donker aan op onze plaats van bestemming. Tot onze grote verbazing staat we daar alleen met onze reisgenoten. Geen van de andere teams heeft de eindbestemming gehaald.

19-11
Na een prima overnachting bij Ben Amera maken we nog even gebruik van de kans om de enorme zandberg bij onze kampeerplaats af te rijden. Helaas moeten we meteen even de enorme Patrol van 1105 vlot trekken. Remmen boven op de berg is wel aardig voor de andere teams, maar niet handig voor het rijden. Maar de Jeep klaart het klusje makkelijk, en we rijden via een toeristische stop en heel erg veel zand naar Atar. Daar kunnen we op camping Bab Sahara friet eten. En daar moeten we even van genieten natuurlijk.

20-11
Na een rustig ontbijtje en nog wat laatste geklus aan de auto op weg voor
het laatste stukje naar Cinquetti. De auto valt bijna uit elkaar op de vele
kilometers wasborden. De politieposten komen we ook hier weer makkelijk
voorbij totdat we bij wegwerkzaamheden aan komen. De auto voor ons mag door
maar voor onze neus gaat de ketting erop. Onze gids probeert eerst nog
vriendelijk wat te regelen maar dat blijkt al snel kansloos. Na veel
discussie gebaart hij dat we gewoon over de rotsen om de wegversperring heen
moeten rijden wat we dan ook netjes hebben gedaan. De man bij het roadblok
is niet blij maar het werkt prima. Het gaat vervolgens een stukje goed
totdat er inderdaad aan de weg wordt gewerkt en we weer niet door mogen.
Helaas heeft de communicatietechniek ook Mauretanie bereikt en zijn ze op de
hoogte van onze ‘doorrij’ actie waar ze niet blij mee zijn. Onze gids krijgt
het zwaar te verduren maar hij laat zich niet kennen en vertrekt naar de
politiepost een stuk verder. Na lang wachten mogen we dan toch eindelijk
door. De wegwerkers verklaren onze gids voor gek en onze gids verklaart hun
voor gek maar dat mag de pret niet drukken, we mogen door.

21-11
Ook vandaag weer op tijd op voor een ontbijtje bij Auberge Maure Blue.
Vandaag de woestijn in naar Camp Crater. Aangezien team 1105 alleen nog de
low gearing over heeft nemen we een rustig tempo en onze gids weet weer eens
een kortere route. Helaas niet veel duinen maar veel gestuiter over rotsen.
Aangezien we al vroeg in Camp Crater zijn besluiten we eerst lekker te
lunchen om daarna door te rijden om alvast wat voorsprong te nemen op dag 18
als we 600km naar Nouakchott moeten rijden. Met de max 45km per uur van team
1105 gaan die namelijk even duren. De Jeep gaat steeds meer kraken en piepen
maar met wat extra olie her en der blijft hij het prima doen. Bij het tikken
van dit bericht zitten we midden in de woestijn bij een lekker kampvuurtje.
Morgen lekker de duinen in. Eens kijken of dat ook prima gaat.

Kijk voor de nieuwe foto’s op de foto pagina.

Routes:
Route dag 9
Route dag 10
Route dag 11
Route dag 12
Route dag 13
Route dag 14
Route dag 15
Route dag 16
Route dag 18

Update 2

Gepost door koen

Beste mensen,

Deze update ben ik aan het typen vanuit onze Jeep, onderweg naar Boulemane. Dus een paar typfoutjes zouden er zo maar in kunnen zitten.

Er is veel gebeurd sinds onze laaste update. Helaas hebben we sinds Biarritz
nog maar weinig MC Donalds gezien. Dus bij deze dan alsnog een wat
uitgebreidere vesie van wat iedereen al op het messagebord heeft kunnen
lezen;.

Vanaf de winderige BBQ bij Biarritz hebben we flink door moeten rijden, Want we wilden pas stoppen voorbij Madrid vanwege de ochtendspits daar. Helaas waren de weergoden ons niet echt gunstig gestemd. Dus we moesten door noodweer, stromende regen en windvlagen ploeteren totdat we rond 3.00 uur ’s nachts na een paar rondjes van de zaak aankomen bij het F1 hotelletje. Dat
wordt een korte nachtrust. Helaas was het korte aantal uren geen reden voor korting bij het hotel. De volgende ochtend was inpakken en ontbijten in de auto Maar het was heerlijk rustig op de weg, dus we konden wel meters maken, achteraf bleek Spanje een nationale feestdag te hebben, dus van een ochtendspits zal weinig sprake zijn geweest. We rijden flink door, en halverwege de Spaanse tolweg rapen we nog even een stukje uitlaat op. Die was eraf gevallen. Rond een uurtje of 17.00 komen we Sotogrande inrijden. en parkeren we de Jeep bij het hotel. Daar staat inmiddels al een bonte verzameling aan andere Challenge voetuigen.Eerst even het losse stuk uitlaat eraf halen. Daarna maken we van de kans gebruik om met teams 1100, 1101, 1105 en 1130 een hapje Italiaans te gaan eten. Daarna nog even een lekker wijntje of een cola, en naar bed.

10-11-2009
De volgende ochtend is vroeg vertrekken naar de boot. Het is druk op de weg, en de colonne valt onderweg een beetje uit elkaar. Maar bij de boot vormen we met alle andere challengers een mooie rij. De overtocht is kort, en binnen no time rijden we Ceuta binnen. De grens is een chaos, en ik maak per ongeluk nog een douanier boos, maar uiteindelijk komen we zonder echte problemen de grens naar Marokko over. De extreme route begint meteen, en de weg gaat van kwaad naar erger. Halverwege een bergpas komen we nog een marktje tegen, en kunnen alleen met de grootst mogelijke moeite tussen de mensen door manouvreren. We horen even later een piepje aan de auto, en stoppen even om te kijken wat er aan de hand is. De linker voorrem is aangelopen, en rem en wiel zijn roodgloeiend. En de herrie die we hoorden blijkt van de kapotte uitlaat af te komen. Dit deel van de uitlaat was wel van belang. Wat een herrie maakt de auto. Maar we concentreren ons eerst even op de rem. Met hulp van team 1105 wordt de rem los gemaakt, en zo goed en zo kwaad als het kan weer gangbaar gemaakt. Om de auto op de motor te laten remmen rijden we in de low-gearing de rest van de route naar Fez om de remmen te ontzien. Morgen moet er even wat geklust worden. Onze eerste keer pech is een feit. Kilometerstand 2.992 vanaf Eindhoven is genoteerd en de BBQ zal over een aantal maanden worden verzorgd. We kunnen nu niet zien wie de BBQ verdiend heeft dus sms maar even wie we uit kunnen nodigen. .

11-11-2009
In Fez staan we met een paar Landrover mannen op de camping. Die hebben Amsterdam Dakar ook al een keer gereden, en geven ons tussen het uitlachen door een paar tips. Dus na een paar uur sleutelen doen de remmen het weer. Team 1130 weet met veel technische finesse de wielkasten van hun Jeep aan te passen aan de rijomstandigheden in Afrika. Team 1127 kan het in Frankrijk gevonden onderdeel eindelijk een keer monteren, en met een ruime achterstand op de test gaan we aan het einde van de dag rijden. De gehele etappe gaan we niet halen, maar morgen is een rustdag, en kunnen we mooi de rest van de route naar Merzouga rijden. We komen die avond op een camping waar we met een paar Tagine’s een stukje van de Marokaanse cuisine kunnen proeven.

12-11-2009
Op de rustdag de rest van de route naar Merzouga gereden maar ondertussen worden we redelijk gestoord van de enorme herrie van de uitlaat. De reis verloopt voorspoedig en zonder problemen komen we aan in Merzouga. Eerst maar eens de uitlaat laten maken. Samen met team 1101 naar de plaatselijke klus ’specialist’ om hun roofrack en onze uitlaat te latren repareren. Na wat onderhandeling en geduld worden beide dingen gemaakt en heeft de Jeep weer een beschaafd geluid. Snel naar de camping waar we onze daktent uitklappen aan de voet van de zandduinen. Na het eten snel hout voor het kampvuur gesprokkeld om nog even lekker na te borrelen. Toch apart om ’s nachts in de woestijn te staan waar het helemaal donker is.

13-11-2009
Om 6.00uur op en om 7.00uur vertrekken we naar Ouazazate. De eerste 300km verloopt zonder problemen en op een mooie locatie aan het water even pauzeren. Bij het wegrijden blijkt team 1105 niet meer te starten. Na een tijdje is de oorzaak gevonden en opgelost en kunnen we weer.

Ook vandaag is het weer een prachtige omgeving waar we rijden. Bij de volgende pauze blijkt het bergachtige gebied 2 slachtoffers te hebben gemaakt met een oververhitte motor en een lekke radiateur. Het begint echt op een barreltocht te lijken. Maar ook deze panne kan weer worden gemaakt en we kunnen weer verder. Onze Jeep doet het prima en we komen probleemloos de dag door. Inmiddels de camping gevonden, gegeten en de daktent staat alweer. Ook hier wordt weer druk geklust om een aantal auto’s definitef te repareren. We hebben eindelijk tijd en een internetcafe om deze berichtjes te posten.

Routes:
Route dag 2
Route dag 3
Route dag 4
Route dag 5
Route dag 6
Route dag 7
Route dag 8

Zo, hier zitten we dan, lekker warm en uit de wind van Biarritz. bij de Mc Donalds. Even gebruik te maken van het gratis internet hier. Want we blijven natuurlijk wel hollanders natuurlijk. We hebben net een heerlijke BBQ achter de rug, en kunnen tijdens het uitbuiken even wat typen over de eerste momenten.

Laten we beginnen bij de start. Er waren veel mensen naar Amsterdam gekomen om ons nog even uit te zwaaien en te voorzien van laatste nood-proviand. Dus met het nodige geprop konden we net alles in de Jeep krijgen. Voor iedereen die het slechte weer heeft getrotseerd : bedankt!
Ik zat het eerste etappe achter het stuur, en Patrick zat helaas wat minder confortabel, maar dat mocht de pret niet drukken. Uiteraard mochten alvast wennen aan onze nieuwe hobbby, en stonden we al ruim voor Breda te tanken. Dat gaan we nog wel vaker doen.

Ook in Breda stonden jullie in grote getale om ons nog even een hart onder de riem te steken. Ook hier weer een beetje geluk met het weer, en stonden we daar net tussen de buien door.

Samen met teams 1130, 1101, 1105 en team 1127 hebben we het eerste stuk richting Tours gereden. Helaas waren er wat kleine probleempjes met de andere Jeep van team 1105, dus hebben 30 km voor Tours maar een F1 hotel opgezocht. Konden de andere team lekker in een hotelkamer slapen. Want wij wilden uiteraard meteen de daktent uitproberen. En de tent was een daverend succes.
Voor team 1127 was de aankomst op de parkeerplaats helaas ook meteen een punt van eerste aandacht voor de auto, want er ging een “swifferbal” kapot van hun Landrover.

Vanmorgen was de Jeep van team 1105 zo weer opgelapt. Helaas hebben we de Landrover van team 1127 om 12.00 uur min of meer rijdend achter gelaten. Zij zoeken maandagochtend vroeg een dealer op.

Voor iedereen die een gokje heeft gewaagd voor het winnen van de BBQ: de beginstand was 264.145 km. De mensen met de laagste gokjes hebben nu helaas al verloren, want de Jeep doet het uitstekend!

De laatste loodjes

Gepost door koen

In februari leek de start op 7 november nog zo ver weg.  Maar inmiddels is dat overmorgen,en moeten we nog genoeg doen om ons lekker bezig te houden. Maar dat zal ook op het laatste moment allemaal wel goed komen.

Voor iedereen die ons in Amsterdam uit wil komen zwaaien. De team’s verzamelen tussen 9.00 en 10.00 uur in Amsterdam. We vertrekken om 11.00 uur om in colonne naar grensovergang Hazeldonk te rijden. Daar is nog een tweede mogelijkheid tot uitzwaaien.

Let op : De startlokatie is verplaatst naar het Noorderlichtcafe in Amsterdam.

Routebeschijving :

Auto
Vanuit de Coentunnel: Ring A10, afslag S118 richting Noord. Einde afslag rechtsaf. Bij kruispunt weer rechts. Deze weg ongeveer 2 km. volgen langs BP en 2 rotondes. Na kruispunt eerste rechts de Van Riemsdijkweg op. Dan eerste links -de T.T. Neveritaweg- en rij deze uit. Hierbij passeer je o.a. een “open hek”. Na 300 m. zie je Noorderlicht rechts aan ‘t IJ.

Vanuit de IJ-tunnel: eerste afrit linksaf (Van Hasseltweg). Volg de ronde, blauw-groene borden met daarop “Industrie Noord 179-180. Zie verder: boven.

Pont naar de NDSM-werf
Een absolute aanrader! Vanaf de nieuwe aanmeersteiger achter het Centraal Station, waar ook de grote pont naar Amsterdam-Noord aanlegt, vertrekt om kwart voor en kwart over de NDSM pont naar de werf. Vandaar is het vijf minuten lopen naar Noorderlicht. Loop na aankomst 50 meer rechtdoor en sla vervolgens rechtsaf het NDSM terrein op. Loop 300 meter rechtdoor met de loodsen aan je linkerhand. Aan het einde zie je rechts een doorzichtige koepel aan ‘t IJ.

Openbaar vervoer
Bus 35 vanaf CS, uitstappen Atatürk
Bus 94 vanaf CS, uitstappen Klaprozenweg
Bus 38 vanaf de pont (noordzijde), uitstappen Klaprozenweg

 

Kijk voor verder info op de website van het Noorderlichtcafe .

Uitzending Omroep Eindhoven

Gepost door koen

We worden nog bekende Eindhovenaren. Naar aanleiding van ons artikel in Groot Eindhoven nam Omroep Eindhoven contact met ons op. Of we op TV wilde komen voor een rapportage over ons project. Daar hadden we wel oren naar, en zo stonden afgelopen maandag twee mannen met een heel erg grote camera voor onze neus. Er waren wel ongeveer 45 minuten opnamen nodig om een filmpje van ca 3 minuten te maken, maar het resultaat mag er dan ook zijn.

Voor iedereen die ons filmpje heeft gemist, of Omroep Eindhoven niet kan ontvangen, volg hier de link naar de filmpjes.

Veel kijk plezier

Artikel Groot Eindhoven

Gepost door koen

Vandaag is de eerste stap in ons media offensief gezet. We staan met een artikel en foto in ‘Groot Eindhoven’. Zie hier de link naar het artikel. Vanaf ligt de wereld aan onze voeten

Barreldag

Gepost door koen

Vandaag is op het strand van Amsterdam de barreldag. Een mooie dag waarop we kennis maken met de organisatie en de overige team’s. Kunnen we mooi onze auto showen.

Bij aankomst in Amsterdam parkeren we de Jeep op het stand, en beginnen we maar meteen met het halen van de noodzakelijke prikken. Dat kun je maar beter achter de rug hebben. Daarna hebben de bij de organisatie tent onze Amsterdam Dakar stickers en goodies opgehaald. Altijd leuk. Daarna gaan we in de rij staan om de stickers op de auto te laten plakken. En we kunnen ook meteen de auto laten keuren. Want allleen dan mogen we meedoen met de extreme route. Gelukkig komt onze auto met groot gemak door de keuring heen, en kunnen ook de extreme-proof stickers op de auto geplakt worden.



Na de keuring kopen we nog even een extra Jerry can om onze verzameling compleet te maken. Daarna ihebben we nog wat tijd voordat om 16.00 uur de briefing begint. Die tijd kunnen we mooi gebruiken om de andere teams een beetje te leren kennen, en te spieken bij andere auto’s. Want het ‘wagenpark’ is nogal divers. Er staan Toyota Landcruisers, Landrover Discovery’s, een paar Nissan Patrol’s, enkele Daihatsu Feroza’s, maar ook een tweede Jeep Cherokee. Ook in het veld van rijders van de normale route staat er vanalles. Er rijden busjes mee, een oude amerikaan met een mega-motor, een paar Volkswagen kevertjes. Een bonte verzameling.
Op het moment dat de briefing begint staan we allemaal om de aandachting te luisten. We krijgen wat tips over de terugvlucht, over de inentingen, over de grensovergangen en de ferry naar Marokko.


Aan het einde van de dag lopen we nog even langs de tent van de organisatie. En wat blijkt, we hebben hoog genoeg gedonden, en Patrick is zowaar de trotse nieuwe eigenaar van een Amsterdam Dakar zitzak. Daar konden we meteen een mooi Kodak moment van maken.

Maasvlakte

Gepost door koen

Het moment van vertrek komt hard dichterbij, en we besluiten de Jeep eens flink aan de tand te voelen. Dus vertrekken we met Joost en zijn Toyota Landcruiser als backup naar de Maasvlakte. Achter in de auto hebben we een gevulde koelkast en de halve garage aan reparatiemateriaal bij ons. Nee, aan de voorbereiding zal het niet liggen. We vergeten wel het fototoestel, maar gelukkig kunnnen we met de GSM ook leuke foto’s maken.

De eeste les leren we al snel. In het zand moeten we met een veel lagere bandenspanning rijden. Dus snel even de ventielen open draaien voor een bar minder. En dat maakt dag en nacht verschil.

Nadat een aantal zandbulten succesvol zijn genomen is het een mooi moment in met uitzicht op zee te genieten van het uitzicht, en op ons gemakje te lunchen.
Halvewege de lunch komt ons een jonge motorrijder tegemoet lopen. Zijn motor ligt even verderop in het drijfzand. Of we even kunnen helpen. En zo staan we even later met vereende krachten de motor uit het drijfzand te trekken.
Na deze goede daad kunnen we nog mooi even onze lol op met de Jeep, en we rijden vol goede moed nog een paar keer over alle bulten van het oefenterrein, en door de branding van de zee heen. Maar dat laatste was misschien achteraf niet zo’n geweldig idee, want onze dynamo laad de accu niet meer op. De rit terug gaat nog spannen worden.
Onderweg pompen we bij het eerste tankstation de banden weer op. Maar we zitten toch redelijk gespannen de meter van de accuspanning in de gaten te houden onderweg. En ja hoor, in het zicht van de haven stopt de injectie ermee. Gelukkig kunnen we stapvoets en hortend en stotend de Jeep voor de deur parkeren.
Hebben we weer wat te doen deze week, want de Barreldag staat voor de deur.